A v lisku, lisku na zovtim pisku [2]

A v lisku, lisku na zovtim pisku.

Pryspiv:
Svyatyi vechir!

Oi tam stoyala komora rublena,
Komora rublena shche i ternovaya.
A v tii komori svicha palala.
Oi tam Halochka ubyralasya,
Ubyralasya, naryazalasya.
Po vulyci ishla, yak zorya ziishla.
Pany strichaly, shapky zdiimaly,
Shapky zdiimaly, yiyi pytaly:
– Chyya z ty dochka, moloda divochka?
Chy ty panivna, chy korolivna?
– Ne panivna ya, ne korolivna,
Otceva dochka, moloda Halochka.
– Buvai zdorova, divka Halochka,
Ne tilky sama, z otcem, z nenkoyu.